ช่วงเส้นทางเวลาที่แย่ อยู่ๆก็สดใสขึ้มมา เหมือนมีแสงที่ปลายทางสาดส่องให้ชีวิตสดใสขึ้นอีกครั้ง รักทุกคนนะ

     อยากตายพร้อมกับเสียงเพลงที่ไพเราะนี้ ผมไม่ไหวแล้วผมล้มมาหลายครั้งแล้วด้วย แรงทั้งหมดที่ผมมีมันหมดไปแล้วพยายามเท่าไหร่มันก็ไม่ได้อีกต่อไปแล้ว ทุกอย่างมันจบแล้ว บ๊ายบายทุกคน ดูแลสุขภาพกันด้วย

(ความรู้สึกตอนนี้มันอธิบายยากมันทรมาน ลองทำอะไรสนุกๆมันก็เหมือนว่าจะไม่สนุกอีกต่อไป มันเหมือนชีวิตที่ตายแล้ว อาการตอนนี้สารพัดอย่างทั้งหายใจไม่อิ่ม เบลอ สับสน เหนื่อย ท้อแท้ ไร้เรี่ยวแรง และจมดิ่งลงลึกกว่าเดิม เมื่อเวลาผ่านไปอาการหนักขึ้นทุกวัน ซึ่งถ้าผมปล่อยให้เป็นอย่างนี้ต่อไปผมคงไม่ต่างอะไรจากคนที่ตายแล้ว อย่างน้อยผมก็ได้ทิ้งอะไรบางอย่างไว้ก่อนที่ผมจะไป บ๊ายบาย หวังว่าเราจะพบกันอีกนะทุกคน ผมจะให้เวลากับตัวเองอีก๒๔ชั่วโมง ว่าจะไปหรืออยู่ จริงๆผมไม่จำเป็นต้องมาเขียนอะไรแย่ๆแบบนี้นะ เพราะสิ่งที่ผมเขียนมันไม่ดีซักเท่าไหร่ เพราะทั่วไปชอบคุยกับคนที่มีอารมณ์ขัน รวมทั้งรู้สึกว่าคุยด้วยแล้วสบายใจ หรือ aa~ Kimochii ขอโทษตัวเองและทุกคนที่ผมเขียนอะไรแบบนี้ ตั้งแต่วินาทีนี้เป็นต้นไปผมจะเป็นคนใหม่ทุกอย่างที่เกิดขึ้นผมจะลบและลืม เราจะมาเริ่มต้นใหม่ START AGAIN NOW ! ใครที่กำลังท้อแท้ อย่าถอดใจ เราจะสู้ไปด้วยกัน เพื่ออนาคตที่สดใส และดีกว่าเดิม ผมเชื่อว่าทุกคนจะผ่านเรื่องแย่ๆได้ ไม่ว่าจะเรื่องเล็กเรื่องใหญ่ขอแค่มีความเชื่อมั่นในตัวเอง พยายามเข้าไป มั่นใจเข้าไว้ ชีวิตนี้ไม่ยุติธรรมหรอก เราจะพยายามไปด้วยกัน)

    ผมโชคดีที่ได้พบผู้คนแสนวิเศษซึ่งให้กำลังใจ แรงบันดาลใจ และความเข้าใจ ในยามที่ผมต้องการที่สุด ผมอยากขอบคุณที่ BNK48 ทำให้ผมมีปลายทาง
ขอขอบคุณ48group  ขอบคุณทุกๆอย่าง 
 สุดท้ายนี้ ผมอยากขอบคุณเป็นพิเศษสำหรับเพื่อนๆชาวpantipที่สละเวลาอันมีค่าเข้ามาอ่านจนถึงตรงนี้

                                                                                                                                                                               -ไม่ประสงค์ออกนาม-